در بینِ کلوخ و خشت،جریان دارد

تا ساحلِ سرنوشت،جریان دارد

هر قطره ی آبی که به این رود رسید،

در قطعه ای از بهشت،جریان دارد

شاعر : عارفه دهقانی

از غم دلدار عشق، منجی و غمخوار عشق

دل همه شب می زند، پنجه به گیتار عشق

از عطش دیدنش ، تا دم بوسیدنش

خون چکد از گوشه ی، چشم علمدارعشق

ذکر لبها و دلم هر سحر و شام علیست

عشق من ، نور دلم ، سرور و آقام علیست

عاقلی طعنه زنان خواند مرا دیوانه

خوش به حال من دیوانه که مولام علیست

 شاعر: وحيد محمدي

اين صبر بدانند که سر مي آيد

از گرده شان دمار در مي آيد

توهين به امام مهرباني! هيهات

تنها ز حرام زاده بر مي آيد

مانندِ بقیع،سامرا پرپرِ کیست؟

این غربتِ پنج گوشه،غم پرورِ کیست؟

وقتی که "غم" است گوشه ی دیگرِ آن،

شش گوشه ی این ضریح،یادآورِ کیست؟

از ابتدا گِل من را خدا مطهر کرد

و بعد عشق تو را در دلم مقدر کرد

به نور ناب نگاه چهارده خورشید

وجود و فطرت و ذات مرا منور کرد

این پهلوان با وفا آخر زمین خورد

قطعا در آن ثانیه که اکبر زمین خورد

من که شنیدم تیر تا بر مشک او خورد

از شرم  روی مادر اصغر زمین خورد

گفتن از شأن تو چه دشوار است

 "اهل بیت نبوتی" آقا

 "مهبط الوحی" و "معدن الرحمه"

 تو تمام کرامتی آقا

این شیر درنده پیش تو رام شده

هرکس به تو دل داده دل آرام شده

ازدولت پابوسی درگاه شماست

این سرخی شفق که برین چرخ بی وفاست

هر شام عکس خون شهیدان کربلاست

ویـرانه نه آن است که در شـهـرِ دمـشق است

ویـــرانـه دلِ مـاسـت کـه بـیگانۀ  عشق است

ویــــرانـه  نـخـوانـیـد  که مِیخانۀ  عشق است

مِــیــخانـۀ  دیــوانـگی  و وادیِ عــشــق اسـت

ای ماه تمامِ از همه بهتر من

 ای مهر مدام، سایه­ ی بر سر من

من سیدم و مادر سادات تویی

آه ای همه افتخار من مادر من

 شاعر : سید علی لواسانی

از نسل همان كور دل بزم شرابند

این نكته یقینی ست كه از نطفه خرابند

با آب دهان نیت تاریكی خورشید!!؟

افسوس كه در لوت به دنبال سرابند